O edificio que alberga a exposición, Herrerías, atópase no denominado Arsenal dos diques, zona do Arsenal que foi obra de Julián Sánchez Bort cara a 1765 e que se distingue en concepto e ornamentación do Arsenal do parque.

O Arsenal do Parque constituiría a zona defensiva e militar, anterior no tempo e realizada en sillería. O Arsenal dos diques seria de época posterior, finais do século XVIII e na súa maioría construído en boa mampostería. Haberá menos elementos decorativos, buscásese a sobriedade estrutural.

O 26 de setembro de 1781 aprobaríanse trázalas do actual edificio por Carlos III, unhas trazas que seguirían o proxecto anterior de Julián Sánchez Bort pero de autor descoñecido.

O edificio actual foi concibido como un amplo rectángulo orientado en dirección Ou-E con 97m. de lonxitude e 21m. de ancho e ao fondo outro rectángulo transversal que a xeito de martelo constitúe un destacado pavillón.

O edificio ten 2 corpos, ambos os cubertos con bóvedas moi sólidas sobre 132 arcos de sillería.
O primeiro de maior amplitude dividido en 3 naves longitudinales separados por arcos de medio punto sobre grosos alicerces de sección cadrada e cubertos por bóvedas de aresta. Neste lugar atopábanse frágualas. Era a zona destinada a obras grosas e de martelo. Había unhas 32 fraguas e no medio catro moi grandes para composición de áncoras. Traballarían neste obrador uns 144 operarios.

En catro dos tramos da nave central aloxaríanse 2 patios de luces con 2 pozos de auga para uso do edificio.

O segundo corpo sería un rectángulo menor dividido en 2 naves transversais para obrador e taller de fundición. Este corpo destinaríase a cerrajería e farolería e tería os seus fraguas nas costas do edificio que cae ao foso.

Frágualas, cabe destacar, estaban tan ben construídas que o fume xamais incomodaba aos seus centos de traballadores.

É dicir, atopámonos ante un edificio industrial do Século XVIII onde chegaron a traballar 386 operarios. Este é o espírito, a alma, que desexa mostrar a Exposición. Que o público achéguese ao concepto humano que viviron estes muros fai xa máis de 200 anos. Mostrar o valor do edificio e ademais que o espectador chegue a respirar o cheiro dunha fábrica da época dourada que lle toco vivir á nosa cidade, Ferrol.

Por todo iso, en 1996 a Xunta de Galicia mostrou o seu interese nesta Exposición e na rehabilitación do Edificio de Herrerías.

En 1998 comezáronse achegamentos co Ministerio de Fomento e a Xunta para, xunto con Defensa para redactar un proxecto e configurar un edifico histórico, como colector dunha Exposición permanente que, respectuoso coa historia e patrimonio, atendese aos requirimentos museográficos do século XXI.